Варта звярнуць увагу, што Езус кажа пра сваю дзейнасць «сёння, заўтра і на трэці дзень» – падкрэслівае, што час Ягонай місіі вызначаны Богам. Езус ведае, што ў Ерузалеме Яго чакае крыжовая смерць, але гэта не паражэнне, а непазбежны элемент Ягонай дарогі. Езус аплаквае Ерузалем, які забіваў прарокаў і раней, а таксама выказвае глыбокую любоў, пяшчоту і клопат да жыхароў горада.

Бог прапануе сваю любоў і абарону, але не навязвае іх. Ерузалем адмовіўся, і гэта сімвалізуе адмаўленне ўсяго народу ад Божай прапановы збаўлення. Трагедыя граху заключаецца ў тым, што чалавек сам адкідае прапановы бяспекі і суцяшэння. Але, нягледзячы на гэта, застаецца надзея на будучае навяртанне.

Езус хацеў сабраць дзяцей Ерузалема так, як птушка – сваіх птушанят пад крылы, але яны не захацелі. Ці ёсць у маім жыцці нейкія месцы ці моманты, калі я адмаўляюся ад Божай абароны і пяшчоты, бо лічу, што спраўлюся сам, або проста не магу паверыць, што пад Ягонымі крыламі будзе добра і спакойна?

Езус ведаў, што Яго чакае смерць, але не спыніўся – Ён свядома крочыў шляхам сваёй місіі. Перад чым я схільны спыняцца з-за страху ці няўпэўненасці, хоць адчуваю, што Бог кліча мяне ісці далей, нават калі гэта цяжка і небяспечна?

Пане Езу, калі страх спыняе мяне, нагадай, што Ты ішоў наперад, памятаючы пра крыж. Адары мяне сваёй смеласцю. Калі я адхіляю Тваю абарону, прабач маю ганарлівасць і навучы давяраць Табе. Адкрый мае вочы, каб бачыць Цябе сёння, не чакаючы заўтра. Хачу сказаць Табе: «Благаслаўлёны Ты, хто ідзе ў імя Пана».