Хрыстос сустракае двух чалавек, якія пакутуюць ад апантанасці. Мясцовыя людзі ведаюць пра гэта. Езус размаўляе з дэманамі і дазваляе ім увайсці ў статак свіней, які потым кідаецца з абрыва. Апантаныя – свабодныя. Аднак іншыя жыхары гадарынскай краіны не хочуць пускаць Хрыста ў вёску. Верагодна, праз страту жывёл. У адрозненне ад Езуса, яны не ўсведамляюць, што людзі больш каштоўныя, чым свінні.

Мясцовыя выйшлі насустрач Хрысту і папрасілі Яго пакінуць іх зямлю. Невядома, як пастухі расказалі ім пра ўсё. Тым не менш, падаецца, што справа не ў словах, а ў адкрытасці сэрца, якая фарміруецца не за адзін дзень.

Часам выбраць веру, паступіць згодна з сумленнем значыць вырашыцца на сур’ёзныя змены ў жыцці, нават рызыкнуць дабрабытам і спакоем. У такія значныя моманты варта памятаць, што Езус заўсёды побач са мной і падтрымае мяне. Магу спытаць сябе: наколькі мне важна захоўваць чыстае сумленне?

Магчыма, я стаю на месцы ў маім духоўным жыцці. Можа, у нейкай сферы ў мяне не атрымліваецца выбраць Хрыста і Яго запаведзь любові. Што з’яўляецца прычынай? Што зменіцца ў маім жыцці, калі ў нейкай канкрэтнай сітуацыі я пайду за Хрыстом?

Людзі гадарынскай зямлі падаюцца бяздушнымі. Яны не радаваліся ацаленню апантаных – не бачылі бласлаўлення двух так змучаных чалавек. Не ўславілі за гэта Езуса і не прынеслі да Яго сваіх хворых, каб Ён іх таксама ацаліў. Падаецца, яны заўважылі толькі страту свіней. Божа, дапамажы давяраць Табе ў маёй паўсядзённасці. Бачыць у Табе ўсемагутнага Бога, які хоча аздаравіць кожную сферу майго жыцця.