Калі трэба вырашыць, што рабіць у пэўнай сітуацыі, можна спытаць сябе: якога стаўлення ці ўчынку чакаў бы я сам? Павага, якую мы адчуваем да сябе, адлюстроўваецца ў павазе да іншых. Абыякавасць ці грубасць да іншых сведчаць пра праблему ў нас саміх. Залатое правіла – «Усё, што хочаце, каб вам рабілі людзі, і вы ім рабіце», – працуе не толькі ў бок іншага, але павінна ахоўваць і маю годнасць.

Езус расказвае пра шырокую і вузкую браму. Часам магу думаць, што ўсё ў жыцці мусіць быць простым – ці то адносіны ў сям'і, ці маё збаўленне. Ілюзія простасці не павінна мяне падманваць. Праца над уласным збаўленнем надзвычай складаная і патрабуе ўпартага змагання ў выглядзе малітвы і ахвярнасці.

Ці не лічу я часам, што жыць згодна з верай у сучасным свеце – проста? Куды і якім чынам я «збягаю» з вузкай дарогі святасці? Гэта могуць быць, напрыклад, празмерная прывязанасць да рэчаў або залежнасць ад меркавання іншых людзей.

Ці ёсць людзі, да якіх я звычайна недастаткова міласэрны? Ці разумею, што гэты недахоп міласэрнасці можа нашкодзіць мне нашмат больш, чым пачуццям іншага чалавека?

Божа, дапамажы мне зразумець, што сапраўдная годнасць заключаецца ў добрым стаўленні да іншых і пазбяганні граху. Дазволь мне пазбавіцца ад пасрэднасці ў духоўным жыцці і плённа выкарыстаць час, які Ты мне ласкава даеш.